Memory = ความทรงจำ ล้ำค่า...

posted on 21 Nov 2009 20:32 by baanmawfoo

 

"บางครั้ง ความทรงจำของเราก็ใหญ่ขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว"

 

นี่เป็นวาทะจากการ์ตูน Disney Club ที่บังเอิญได้ดูเมื่อเช้า

 

มันเป็นเพียงการ์ตูนเด็ก แต่ฉันเห็นด้วยกับคำพูดนี้ทุกประการ และขอสนับสนุนว่าการปลูกฝังเด็กด้วยการ์ตูนดีดีนั้น ไม่ใช่เรื่องที่เปลืองเวลาหรือเสียหายเลย เพราะสิ่งดีดีที่สวยงามนั้นจะหยั่งรากและงอกงามในจิตใจของเด็กๆ จนกระทั่งพวกเขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่

 

ความทรงจำของคนเรามีทั้งดี และไม่ดี

 

สำหรับฉันแล้ว เมื่อเวลาผ่านไป ความทรงจำที่ไม่ดีมักจะค่อยๆ หดตัวเล็กลง เหมือนกล่องนมที่ถูกดูดเอาอากาศออกมาจนฟีบแฟบ

 

ในขณะที่ความทรงจำที่ดีจะค่อยๆ ขยายใหญ่ อย่างช้าๆ และดำรงอยู่ได้ในห้วงเวลาที่สวยงามของจิตใจ

 

Many things turn to be beautiful when they have passed by...

หลายสิ่งหลายอย่างแปรเปลี่ยนไปเป็นสิ่งสวยงามเมื่อกาลเวลาผ่านผันไป...

 

 

ถนนสายหนึ่งที่ฉันเคยคิดว่ามันกว้างเหลือเกิน มาวันนี้มันเล็กลง แต่ความทรงจำสมัยเด็กของฉันยังอยู่ ถนนสายนี้ "ณ ตอนนั้น" ยังกว้างใหญ่เสมอ

 

สุนัขตัวโตที่เคยทำให้ฉันกลัว ไม่กี่ปีต่อมามันกลายเป็นหมาแก่ แต่ในความทรงจำของฉัน มันยังตัวโตและน่ากลัวเสมอ

 

เพื่อนๆ ที่ไม่ได้พบกันนาน ไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นอย่างไรกันบ้าง ทำอะไรกันบ้าง บางคนถ้าพบกันตอนนี้ ฉันอาจจำเขาไม่ได้ แต่ความทรงจำของฉันในวันวานนั้น เพื่อนเหล่านั้นยังสดใส สว่างไสว และแจ่มชัด

 

จนบางครั้ง ฉันเชื่อว่า ความทรงจำของฉันคงจะใหญ่ขึ้นจริงๆ

 

แล้วความทรงจำของคุณ เคยใหญ่ขึ้นบ้างไหม?

 

 

********************************

 

ฉันหายหน้าไปจากบลอคนานเหลือเกิน และดีใจนักที่ได้กลับมา

หากใครได้แวะเวียนผ่านมาอ่านข้อเขียนของฉัน ก็ขอฝากคำทักทายให้ทุกท่านนะคะ

 

 

Rest = พัก

posted on 25 Feb 2009 21:38 by baanmawfoo

 

เวลาเหนื่อยๆ คุณอยากทำอะไร?

 

ทั้งที่ฉันตั้งใจว่าจะอัพบลอคให้ได้ทุกวัน

แต่ตั้งแต่วันเสาร์มาจนวันนี้ก็ยุ่งติดกันมาตลอด เพิ่งจะมีเวลาหย่อนใจเอาตอนนี้เอง

 

ฉันรู้สึกเหนื่อย และล้า..

 

เวลาที่เหนื่อย บางคนอาจจะทอดตัวลงบนที่นอนนุ่มนิ่มแล้วหลับไป

บางคนอาจโทรศัพท์ไปคุยกับใครสักคนที่มีเวลารับฟัง

บางคนอาจฟังเพลงกล่อมตัวเอง

 

ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ใช้วิธีข้างต้นเพื่อบรรเทาความเหนื่อยล้า

 

บางครั้ง...ฉันชอบที่จะนั่งบนเก้าอี้ในห้องที่อวลไปด้วยบรรยากาศสบายๆ

คลอด้วยเพลงเบาๆ

และมีหน้าต่างบานเล็กๆ ให้ทอดสายตามองไปยังโลกภายนอกได้

 

เพลงสบายๆ ที่เหมือนกั้นฉันไว้ในโลกอีกใบ

เป็นเวลาที่ให้ฉันได้พักผ่อน... ในโลกของตัวเองอย่างรื่นรมย์

 

picture's credit>> http://fapo.org/

 

**************************

คราวนี้คงขอพัก comment appreciation ไว้ก่อน ฉันต้องขอตัวไปพักจริงๆ แล้วค่ะ

 

 

edit @ 25 Feb 2009 22:09:58 by Yusan

Stroll = เดินหย่อนอารมณ์

posted on 20 Feb 2009 09:42 by baanmawfoo

 

คุณชอบเดินเล่นไหม?

 

เส้นทางที่เราเดินผ่านในแต่ละวันนั้นแตกต่างเหมือนกัน

แม้ว่าจะมีลักษณะทางกายภาพที่คงเดิม

แต่ลักษณะในมโนภาพของเราจะเปลี่ยนแปรไปตามอารมณ์ความรู้สึก

 

ฉันชอบเดินทอดน่องไปเรื่อยๆ ทุกครั้งที่หาโอกาสได้

มองสิ่งต่างๆ ริมทาง สังเกตชีวิตของคนรอบตัว และยิ้มให้กับใครบางคนที่หันมาสบตากันพอดี

เมื่อสิ่งเหล่านั้นมีขึ้น ฉันก็เห็นว่า...

ในเส้นทางของฉันมีความรื่นรมย์แต่งแต้มขึ้นแล้ว

 

การเดินเร็วๆ นั้นเป็นการบริหารสุขภาพกาย

ฉันขอเสริมด้วยว่า

การเดินช้าๆ หย่อนอารมณ์ เป็นการบริหารสุขภาพใจ...เช่นกัน

 

picture's credit>> http://www.allposters.com/-sp/Romantic-Stroll-Posters_i415309_.htm

(ภาพสีน้ำชื่อ Romantic Stroll ของจิตรกร Brent Heighton )

 

***********************************

comment appreciations

 

คุณมุมเล็กๆ ของเราสองคน: ขอบคุณค่ะที่แวะเวียนมาชมบลอคของฉัน และชื่นชอบคำที่ฉันใช้ คำส่วนใหญ่ฉันมักเรียกตามอารมณ์ส่วนตัว หากคุณชอบฉันก็ดีใจ ขอขอบคุณสำหรับเพลงเพราะๆ ด้วยค่ะ 

 

คุณแอ้: ยินดีต้อนรับเพื่อนบ้านค่ะ ไปเดินเล่นหย่อนอารมณ์กันไหมคะ :)

 

คุณกวางน้อย: เป็นเรื่องดีมากที่บริเวณบ้านของคุณยังมีสีเขียวร่มรื่น ขอให้มีความสุขกับสีเขียวมากๆ นะคะ และขอบคุณที่แวะเข้ามาที่บลอคของฉันค่ะ

Boulevard = ถนนทิวไม้

posted on 19 Feb 2009 15:10 by baanmawfoo

 

คุณชอบเดินเล่นบนถนนที่ร่มรื่นด้วยแมกไม้สองข้างทางไหม?

 

Boulevard (บู-เลอ-วาร์ด) คือถนนอย่างนั้น

ฉันชอบถนนอย่างนั้นมาก

แต่ถึงแม้ฉันจะชอบ แต่กลับไม่ค่อยมีโอกาสได้เดินทอดน่องในถนนเช่นนั้น

เพราะบ้านเรายังมีถนนทิวไม้น้อยเหลือเกิน

ทว่าเมื่อใดก็ตามที่มีโอกาสได้นั่งรถผ่าน ฉันมักมองถนนและทิวไม้ด้วยรอยยิ้ม

เวลาที่ลมพัดผ่าน ยอดไม้ไหวลู่ราวกับมีชีวิต

แสงอาทิตย์ที่ส่องลอดหมู่ไม้จับลงที่พื้นถนนดูอ่อนโยนและมีความพิเศษซ่อนอยู่

เป็นเสน่ห์ของธรรมชาติที่แต้มลงบนพื้นโลก

 

ฉันฝันว่าสักวันหนึ่งจะได้ปั่นจักรยานไปตามถนนทิวไม้สักแห่ง

ฉันยังไม่รู้ว่าที่ไหน

ฉันยังไม่รู้ว่าจะมีใครปั่นเป็นเพื่อน

แต่ถึงไม่มีเพื่อนก็คงไม่เหงา

เพราะฉันคิดว่า ทิวไม้สีเขียวสองข้างทาง ก็น่าจะเป็นเพื่อนร่วมเดินทางในวันอากาศดีๆ ได้เช่นกัน

 

picture's credit>> http://www.wppl.org/wphistory/MaryMoody/index.html

(Morse Boulevard ในปี 1948)

 

*********************************

comment appreciations

 

คุณแอ้: ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆ ค่ะ  ฉันพยายามจะเขียนบลอคทุกวัน (เป็นปณิธานเล็กๆ ของตัวฉันเองค่ะ) ดังนั้นหากคุณแอ้ว่างๆ ก็แวะมาทักทายได้เสมอ ด้วยความยินดีค่ะ

 

 

 

edit @ 19 Feb 2009 15:41:24 by Yusan